Words To Run By

“The beauty of running is it’s simplicity”

– Langeafstandsloopster Deena Kastor, op een nieuwjaarskaartje van trainer Rob

Deena Kastor

Your new best friend: Peter!

Arme peterselie. Hij wordt al jaren op borden gelegd ter decoratie en vervolgens genegeerd door de eter. Tijd voor verandering! Superfood peterselie – Peter voor kenners – is namelijk een held. En wel om de volgende redenen:

1. Hij zuivert je bloed

2. Bevat veel meer vitamine C dan de sinaasappel

3. Is een goede leverancier van foliumzuur

4. Schijnt een antibacterieel effect te hebben op porieën, dus goed voor je huid

5. Er zit calcium in

6. Het helpt je spijsvertering

7. Is een middeltje tegen knoflookgeur

8. Door het te eten kun je andere voedingsstoffen beter opnemen

9. Er zit ook vitamine K in, en bètacaroteen, en vitamine A, en kalium, en magnesium, en ijzer en…

10. Je krijgt er bovendien een groene tong van (awesoooome!)

Het is alleen jammer dat ik niet zo van de smaak houd. Gelukkig blijkt Peter in combinatie met banaan en aardbei verrassend lekker te zijn. Hier een snel receptje:

Peterselie smoothie

Nodig
Banaan
Bevroren aardbeien
Blad peterselie
Chiazaadjes (om het nog gezonder te maken)

Even snel de staafmixer erdoorheen, opdrinken en je hebt je dagelijkse boost weer binnen.

De Groene Meisjes hebben een #365smoothies challenge bedacht en ik probeer mee te doen. Mijn andere groene smoothie recepten vind je hier en hier

Op zoek naar zacht

De laatste tijd lijken mijn lang verdwenen shin splints zin te hebben in een comeback. Het leek mij en trainer Rob een minder goed idee en dus kreeg ik van Rob de opdracht veel op zachte ondergrond te lopen. Nou deed ik af en toe al een stukje turf of gras in het park, maar voor de langere afstanden blijkt het nog best moeilijk te zijn.

Als een volleerd trail runner probeer ik heel stoer over wildbegroeide stukken te rennen waar modder en hondenpoep geen uitzondering zijn (beide lekker zacht), evenals kuilen, stenen en andere vreemde objecten die mijn weggetjes ongelijk maken. Het is niet altijd even handig, maar zachter dan asfalt en ergens ook wel uitdagend.

Vandaag stond er 1 uur en 45 minuten in de planning en dus had ik een zacht stuk dijk ingepland. Te doen wat betreft hobbeligheid, lekker rustig en lang dus ik kon me er in ieder geval een groot gedeelte van de tijd mee bezighouden. Dacht ik.

Blijkt dus dat heel Noord-Holland precies op mijn dijk gaat zitten vissen op mooie zondagen als deze. Ik weet ondertussen dat vissen een mannending is, de echte pro een capuchon op doet, je er een beetje moeilijk bij moet kijken en dat het blijkbaar normaal is om hardlopende meisjes ongegeneerd aan te staren.

Tips over lange zachte stukken zonder vissers zijn daarom meer dan welkom. En waar kan ik zo’n stoer vissersjasje met capuchon halen?

Daar zitten ze dan. Keihard mijn run te verpesten... aargh!

Killer Mac ‘n’ Cheese

Na een uitgebreid ontbijt, fruit tussendoor, een selfmade smoothie, lunchen met pasta en een medium latte heb ik NOG STEEDS honger. Aan al dat geren lijk ik uiteindelijk vooral een volle wasmand en een lege maag over te houden. Ten einde raad dook ik in mijn verzameling kookboeken en ging ik op zoek naar een gerecht dat héél vullend zou zijn. Ik kwam terecht bij Jamie Olivers boek over Amerika – achteraf gezien een inkoppertje – en probeerde zijn Killer Mac ‘n’ Cheese om mijn eindeloze honger te stillen. Jamie to the rescue! (If you read this, can you please help with my laundry as well?)

De naam alleen al deed het goed in mijn maag, ondanks de waarschuwing van topchef Oliver dat je met de voedingswaarde van deze pasta geen prijzen in de wacht sleept. Maar een bak vol pasta en een dikke saus met kaas? Ik kon het gewoon niet weerstaan. Begeleid door veel rucola en wat extra tomaat kon ik het aan mezelf verantwoorden en wat een zaligheid: ik zat vol!

Wie weet kunnen jullie vanavond met dit recept uit de voeten, zodat jullie morgen genoeg brandstof hebben wanneer jullie Egmond veroveren. Succes daarmee! Ik ben aan het high tea’en met de Chicklitmeisjes, maar zal veel – vullende – taartjes op jullie eten.

Mac 'n' Cheese

Nodig voor je complete hardloopteam (zolang je met 8 tot 10 personen bent dan)
45 gram boter (daar ga je al)
3 volle eetlepels bloem (ik gebruikte tenminste nog volkoren spelt)
10 tenen knoflook (geen typfout), gepeld en in dunne plakjes gesneden
6 laurierblaadjes
1 liter halfvolle melk
600 gram macaroni (of andere volkoren buisjespasta)
8 tomaten
150 gram geraspte Cheddar of Goudse kaas
100 gram geraspte Parmezaanse kaas
Een paar takjes verse tijm, alleen de blaadjes
Een paar scheutjes Worcestershiresaus
3 flinke handen vers broodkruim
Olijfolie

Maak een roux van de boter en bloem. Doe er de gesneden knoflook bij en blijf roeren tot de plakjes goudbruin en plakkerig zijn. Voeg de laurierblaadjes toe en schenk er geleidelijk melk bij zodat er een gladde saus ontstaat. Breng de saus aan de kook en laat zachtjes ietwat indikken terwijl je nu en dan roert. Kook ondertussen je pasta en verhit de oven voor op 220 graden. Hak de tomaten in stukjes en bestrooi ze royaal met zout en peper. Laat de pasta uitlekken en schep direct bij de saus. Roer goed door, haal de pan van het vuur en roer de tomaten, kazen, tijm en Worcestershiresaus er doorheen. Zet de pasta 30 minuten in de oven tot er een krokant korstje op zit. Bij de pasta kun je wat broodkruim serveren. Roer olie, broodkruim en tijm door elkaar en roerbak tot de kruimels krokant zijn. Serveer de pasta met wat kruim en een groene salade.

Struggles van een loper

Ik wist dat het moment zou komen. Iedereen om mij heen reageerde tenslotte al ontzettend verbaasd en gechoqueerd op het feit dat ik een marathon wil gaan lopen, dus op een gegeven moment zou ik zelf ook nog wel een soortgelijke ingeving krijgen. Nou, daar was ‘ie dan hoor. Toen ik afgelopen vrijdag moe thuiskwam van werk, het buiten best koud was en er een uur gelopen moest worden schoot er heel even door mijn hoofd: waarom doe ik dit eigenlijk?

Gelukkig verdween de gedachte nog voordat ik kon checken of ik nou m’n linker- of rechterhardloopsok in mijn hand had – de daily struggles van een hardloper – en kon ik er probleemloos antwoord op geven.

Het is namelijk niet altijd leuk. Het is niet altijd pijnloos. Het is niet altijd droog buiten. Maar wat geeft het lopen een voldoening en iets om trots op te zijn!

Nachtenlang dansen of koffie drinken met vriendinnen is heel erg gezellig, maar niet zo bevredigend als jezelf uitdagen, grenzen opzoeken en die vervolgens overschrijden. Weer een kilometer verder, weer een snellere tijd op de tien kilometer. Ik ben trots op mezelf dat ik ooit begonnen ben met twee minuten hardlopen, twee minuten wandelen en nu drie keer in de week met gemak een uurtje ga rennen. Ik voel me energieker en fitter dan ooit en al rennend lijkt het soms of ik de hele wereld aan kan. Natuurlijk lijkt het af en toe ook alsof de Nesciobrug geen eind kent of dat de wind expres keert als ik dat ook doe, maar eenmaal thuis voelt het toch weer goed.

Dus, sorry running, dat ik een moment twijfelde aan onze relatie. Volgende keer mag je me voor straf laten stoppen bij alle stoplichten of lichtelijk laten struikelen over niets. Zolang je me maar niet blijft opzadelen met drie linkersokken.

Why? Whyyyyy?!

Gifgroene monsters

Ik was sowieso al van plan om vaker een groene smoothie weg te tikken, maar dankzij de fantastische Groene Meisjes en hun 365 smoothies challenge heb ik de laatste tijd helemaal zin om gezonde drankjes te brouwen.

Vandaag had ik een avocado die echt op moest en niet echt bij de rest van m’n eten paste en dus besloot ik ‘m in de blender te gooien. Op Oh She Glows las ik dat je je groene smoothies wat zachter kunt laten smaken door er (amandel)melk bij te doen en notenpasta.

Foodnerderig als ik ben had ik een pasta van amandel en hazelnoot in huis van de biowinkel en nog wel wat fruit en groente. Het resultaat is dit gifgroene monster. Creamy, vullend en uiteraard vol vitaminen en gezonde vetten.  Meer dan welkom na een vermoeiende vrijdagmiddag run.

Creamy smoothie met banaan en avocado

Nodig (voor jou en je running buddy)
Een banaan
Een goed zachte avocado
Wat (plantaardige)melk of water
Veel spinazie
Een flinke eetlepel notenpasta

Blend it, drink it, feel it!

Zelfdiscipline

We bevinden ons net een week in 2013 en om mij heen zie ik alweer wat goede voornemens sneuvelen. Het sportschoolbezoek, de suikeronthouding en het gezonde ontbijt zijn twee dagen voorbij gekomen en daarna is het wel weer genoeg geweest. Terug naar het bankhangen en ontbijten met broodjes chocoladepasta. Zo zonde, want blijkbaar wil je wel iets veranderen, maar gaat het ergens toch fout. Waarschijnlijk bij je zelfdiscipline.

Laatst kwam ik erachter dat het helemaal niet zo gek is dan je uiteindelijk toch toegeeft aan iets wat je niet zou moeten doen. Ik las namelijk in ‘Happier at home‘ dat iedereen maar een bepaalde hoeveelheid zelfdiscipline per dag schijnt te hebben. Hoe meer je de skill moet aanspreken, hoe moeilijker het wordt om dat nog een keer te doen (en nog een keer, en nog keer). Moet je te veel, dan laat je uiteindelijk je goede voornemen gaan. Toen ik dit las herkende ik het meteen. Neem bijvoorbeeld de volgende situatie: ik spreek met mezelf af niets ongezonds te eten op m’n werk (geloof mij, dat is best lastig in een Coffee Company). De dag begint en ik moet om kwart over acht aan de slag. Daarvoor moet er alleen nog hardgelopen worden dus moet ik extra-extra vroeg opstaan. Mijn zelfdiscipline begint in de winkel langzaam af te zwakken. In de ochtend weet ik een vers en warm chocoladecroissantje nog goed te weigeren, maar rond twaalven – als het eenmaal druk is in de winkel en niet alles even soepel loopt – ligt mijn goede voornemen in de prullenbak (ergens onder de verpakking van mijn koekje).

Nadat ik over de zelfdisciplinelimiet gelezen had betrapte ik mezelf keer op keer op mijn beloningssysteem dat behoorlijk vreemd in elkaar steekt. Want nee Nydia, vroeg opstaan en hard werken betekent niet dat je vervolgens een koekje kunt eten voor lunch en door de regen naar huis fietsen staat ook niet in verband met niet gaan hardlopen. Vanaf nu probeer ik daarom de dingen meer los van elkaar te bekijken. FU zelfdisciplinelimiet, ik kick je ass waar je bijstaat!

Na dit ene koekje.

Ik had ‘m verdiend.

Echt!

Rotkoekje... ik trap er elke keer weer in

Gnocchi met rucola en noten

Ik vond dit recept in de Allerhande en de bedenker van deze pasta noemt het ook wel een winterse salade. Je hebt dus alle benefits van een frisse salade, maar tegelijkertijd ren je er ook met gemak een lange afstand op. Ingrediënten zijn onder andere spinazie, noten, rode ui, rucola, basilicum en kip.

Rucola zit vol vitamine C, K, A en – misschien tegen je verwachting in – calcium! Gezien je vitamine K nodig hebt om calcium op te nemen is dit een hele goede combi. Ook in basilicum kom je weer de vitamine C, K en A tegen en noten en kip zijn goede bronnen van eiwitten. Een voedzaam maaltje dus.

Gnocchi met spinazie,  rucola en noten

Nodig (voor 4 personen)
1 pak gnocchi di patate (500 gram)
6 el olijfolie
95 gram noten als hazelnoten en amandel
300 g gerookte kipfilet, in blokjes (of kip van de vegetarische slager)
1 prei, in dunne ringen
1 rode ui, in halve ringen
300 gram spinazie
1/2 flesje kookroom
75 gram rucola, grof gesneden
Wat basilicum, blaadjes gescheurd

Kook de gnocchi volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar. Doe in een vergiet en spoel koud onder stromend water. Laat uitlekken. Verhit ondertussen 3 el olie in een koekenpan en roerbak de noten in 3 minuten goudbruin. Schep uit de pan in een schaal. Bak de kipblokjes, prei en ui kort in de overgebleven olie. Schep het kipmengsel bij de noten.Verhit een wok, doe de spinazie erin en laat al omscheppend slinken. Schenk de room erbij en verwarm 3 min. op laag vuur. Voeg het kipmengsel toe en warm nog 2 min. door.Verhit ondertussen de rest van de olie in een koekenpan en roerbak de gnocchi in 4 min. rondom goudbruin. Meng er op het laatst de rucola en het basilicum door en breng op smaak met peper en zout. Verdeel de gnocchi over 4 borden en serveer met het kipmengsel.

Verder

Een van mijn favoriete boeken van vorig jaar was ‘The happiness project‘. Auteur Gretchen Rubin nam zich voor om een jaar heel bewust bezig te zijn met gelukkiger worden. Elke maand koos ze een voornemen om aan te werken en dat leidde uiteindelijk tot deze bestseller. Momenteel ben ik bezig met het vervolgdeel ‘Happier at home‘ en daar kwam ik een leuke traditie in tegen.

De zus van Gretchen besloot ooit om elk nieuw jaar een thema te geven. Iets waar ze aan kon werken. Zo koos ze ooit voor ‘Free Time‘ en in het jaar dat ze haar rijbewijs wilde halen voor ‘Hot weels‘. Gretchen poste er een blog over en haar lezers kwamen met eigen thema’s als ‘Possibility‘, ‘Generous‘ en ‘Dive‘. Ik vond het een mooi idee en dacht aan een eigen thema. Echt veel heb ik namelijk niet met de standaard goede voornemens als meer sporten en minder snoepen, maar stilstaan bij wat je wil bereiken in het komende jaar kan wel helpen doelen te bepalen en ze uiteindelijk echt te behalen.

Vorig jaar koos ik als goed voornemen het behalen van zoveel mogelijk medailles. Het bracht me bij wedstrijden waar ik normaal misschien niet aan mee zou doen (te ver! te duur!) en hielp mij gemotiveerd te blijven. Wie zich inschrijft, moet lopen en wie uiteindelijk moet lopen moet eerst toch ook echt gaan trainen.

Ik vond het een leuke aanpak en dit jaar wilde ik weer een soortgelijk voornemen. Ik koos ervoor om à la Gretchen een thema voor 2013 te bedenken. Het werd ‘Verder’. In dit jaar ben ik tenslotte van plan om in Rotterdam verder te lopen dan ooit. Daarbij ben ik vorig jaar afgestudeerd en dus is het belangrijk om nu verder te gaan met de volgende fase van mijn leven. Weg uit m’n studentenhuis, nieuw werk vinden: verder.

Ik ben benieuwd of jullie ook fijne plannen voor het komende jaar hebben. Maak er iets moois van!

De buit van 2012. Dit jaar ga ik 'verder'

Blueberry & banana pancakes

Traditiegetrouw ontbijt ik op 1 januari met een leftover oliebol. Gezien we dit keer alles op oudejaarsavond hebben opgegeten (en ik zo een stukje ga lopen dus wel iets voedzaams kan gebruiken) moest ik net iets anders bedenken. Het werden blueberry & banana pancakes! Een vrolijk ontbijt om het nieuwe jaar mee te starten. Behalve het fruit heb ik speltmeel en allerlei zaadjes voor het beslag gebruikt, dus ze zijn nog gezond ook.

Je kunt er een ei en melk doorheen doen, maar het weglaten kan ook voor een vegan (of allergie-vrije) versie. Zelf heb ik eigenlijk nooit melk in huis, dus gebruik ik meestal gewoon water of plantaardige melk zoals amandelmelk.

Blueberry & banana pancakes

Nodig
Volkoren speltmeel
Water (soja of amandelmelk kan ook)
Chiazaad, sesamzaad, lijnzaad, blauwmaanzaad, zonnebloempitten, pompoenpitten
Een geprakte banaan
Bevroren blauwe bessen
Een ei (weglaten voor vegan pannenkoekjes)
Klein beetje zout
Wat bakpoeder

Ik gooi alles op de gok door elkaar en voeg wat extra water of meel toe om het beslag wat natter of droger te maken. Wees niet zuinig met de blauwe bessen! Mix het met een staafmixer, doe wat zonnebloem of olijfolie in de pan en bak de pannenkoeken stuk voor stuk. Je kunt ze naar smaak afmaken met kaneel, ahornsiroop en frambozen.

Enjoy en natuurlijk een happy new year!

Meer lezen? Normaal begin ik de dag met dit gezonde ontbijt