Langeafstandsliefde

Je bent gewend om je schoenen aan te doen en gewoon te gaan lopen, maar zo werkt het niet als je eenmaal wat verder in je marathonschema komt. Er moet opeens gedacht worden aan toevoer van energie, genoeg water en een interessante route. Ik heb ondertussen een aantal dingen geprobeerd en het volgende bevalt het best.

Energie
Sportgelletjes gebruiken vond ik altijd iets voor de pro’s. Ik had me er niet eerder aan gewaagd, tot ik van coach Rob begreep dat energietoevoer tijdens de marathon van groots belang is en dat je tijdens je trainingen goed kunt oefenen op dit onderdeel van het marathonlopen. Ik ging naar de Run2Day en kocht er drie exotische gelletjes van PowerBar met smaken als tropical fruit en lemon. Vrij vies kan ik je zeggen en daarbij ook nog verbazingwekkend intensief om naar binnen te krijgen. Deze variant moet je namelijk innemen met water dus liep ik al drinkend en slurpend aan het pakje door de modder te banjeren. Bij mijn tweede bezoek aan Run2Day werd mij de super liquid gel van Born aangeraden en die bevalt een stuk beter. Hij doet me denken aan een gesmolten waterijsje met citrussmaak en je hoeft er geen water bij te drinken, dus dat scheelt een hoop gedoe. Om het uur neem ik er een. Vandaag ga ik het proberen met de gel die ze bij Albert Heijn verkopen (in het schap bij de afval-shakes geloof ik). Appelsmaak met stukjes. Dat belooft wat.

Water
Genoeg water drinken is een ander belangrijk punt en tevens best lastig, want waar laat je die liters? Ik probeer om de drie kilometer wat te drinken, dus moet er veel mee als je bijna drie uur onderweg bent. Qua looks is het vreselijk, maar zo’n belt waar je flesjes aan kunt hangen is ideaal. Het was wennen en nog steeds vind ik het niet fijn lopen, maar ik zou niet weten hoe ik anders genoeg drinken mee zou moeten nemen. Behalve m’n belt neem ik nog een plastic flesje mee in de hand, dat ik als eerste opdrink en dump bij de eerste de beste prullenbak die ik tegenkom. Het water dat ik meeneem tijdens ijzige dagen is trouwens warm, omdat ik niet van ijskoud water houd. Tegen de tijd dat ik m’n eerste slok neem is het afgekoeld en drinkbaar.

Route
Als je keihard kilometers gaat maken voldoet je standaard rondje niet meer. Het is fijn om die routine te hebben voor doordeweeks, maar als je bijna drie uur in je eentje aan het rennen bent is een nieuw uitzicht leuker. Vorige week koos ik er daarom voor om de gok erop te wagen en vanaf mijn huis naar station Naarden-Bussum te rennen. Ik liep eindeloos langs een snelweg en gaf de moed bijna op, omdat ik geen idee had waar ik was en of ik ooit in de buurt van mijn bestemming zou komen. Uiteindelijk bleek ik recht op m’n doel afgelopen te zijn en was het eigenlijk heel leuk. Bezig zijn met je route is beter dan de minuten tellen die je nog moet.

Een andere strategie die ik op het begin eens toepaste, is halverwege langs huis rennen om een nieuwe voorraad water te pakken. Het voordeel was dat ik op die dag last van mijn voet kreeg door een verkeerde sok en ik die dus op de helft van m’n run kon switchen voor een goede. Handig als je de echt lange afstanden nog niet gewend bent en niet te veel water wil meezeulen.

Vandaag mag ik weer 2,5 uur lopen. Iemand nog een leuke route?

Advertenties

One thought on “Langeafstandsliefde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s