Shit shit shit

Shit shit shit. Dit zou een stuk moeten zijn over wat ik zoal in de twee weken taperen (afbouwen en rust nemen) voor de marathon doe. Tot vanmiddag ging het hartstikke steady. Ik had een vrije dag waarop ik ging koffie drinken, ladingen koolhydraten kocht voor komende dagen en een fijne Joseph Gordon-Levitt-film keek (de tweede tijdens het taperen, die jongen is overal goed voor). Maar je hoort ‘m al aankomen, tegen het eind van de film ging er iets mis.

Misselijkheid namelijk. Een absolute afkeer tegen al wat je wellicht zou kunnen eten en het gevoel dat je maar beter een teiltje naast je bed kan zetten. De fuck?! Hoe kan het dat ik verander van ‘YES-ik-loop-over-twee-dagen-en-twintig-uur-de-marathon’, naar een zielig hoopje kippenvel onder een gloeiendhete douche?

Ik vermoed dat het mijn lunch was. Door een uitgelopen koffie-date moest ik nog veel te laat lunchen en besloot ik dat te doen met de avocado en mayo-toast die Gwyneth Paltrow de hemel in prijst in haar nieuwe kookboek ‘(H)eerlijk’. Nou Gwyneth, bedankt. Ik denk dat ik de komende tijd even geen mayonaise meer kan zien.

Toen ik bibberend onder de douche vandaan kwam , kwam een enorme etenswalm mij tegemoet. Vriendlief was bezig met het maken van een fijne pasta met al die ingrediënten die ik vanmiddag met veel zorg en aandacht had uitgekozen. Dankzij al die zorg en aandacht kon ik direct terug richting badkamer rennen voor een partijtje overgeven.

Ik HAAT overgeven. Ik snap dat er weinig mensen zijn die even lekker een potje gaan kotsen, maar elke vezel in mijn lichaam heeft er een extreme afkeer tegen. Uitspraken als ‘Gooi het er even lekker uit, dan voel je je vast beter’, hoor ik altijd met een glimlach aan terwijl er heel hard ‘HELL NO!’ door m’n hoofd gaat. Ik was dan ook op een punt dat ik al zeker twee jaar niet meer boven een wc-pot had gehangen, tot vandaag. Echt handig twee dagen en dertien uur voor de marathon.

Zo ongeveer alle scheldwoorden die ik ken zijn al door mijn hoofd gegaan en verder veel mantra’s over dat ik heus wel heel gezond ben. Ik hoop volop dat ik morgen weer prima van start kan met mijn pasta schransen en liters sportdrank drinken. Duim alsjeblieft een beetje mee.

Vanmiddag zocht ik nog gretig naar lekkere koolhydraatrijke recepten

Advertenties

9 thoughts on “Shit shit shit

  1. Ooooohhhh wat een ellende!!! Ik voel met je mee, heb ook zo’n weerzin tegen overgeven, afschuwelijk!! Maar, misschien was het een seintje Nydia, éven rust nemen, vooral in je hoofd…. en dan, toi, toi, toi!
    Nicoline

  2. Pingback: Hit me with your best shot | Words To Run By

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s