True love

Ik werd gevraagd om eens mee te gaan schaatsen. De laatste keer dat ik op ijs stond moet ergens rond mijn middelbare schooltijd geweest zijn, dus ik had de verwachting binnen vijf minuten (of eigenlijk zodra ik het ijs op zou stappen) keihard op m’n bek te gaan. Maar oké, het niet-lopen vind ik zo erg dat ik absoluut wat valpartijen overhad voor een soort hardloopgevoel. Gaan dus.

Het Olympisch Stadion bleek omgebouwd te zijn tot ‘De Coolste Baan van Nederland‘ en ik moet toegeven: het was behoorlijk cool. Pompende muziek, gekleurde lichtjes en alles strak geregeld. Ik kreeg knaloranje ijshockeyschaatsen (iedereen die snobistisch gaat zeuren over noren: mond houden!) en stapte het ijs op. Direct gaf ik toe dat ik het eigenlijk best eng vond, waarop een man die mij hoorde bibberen de tip gaf dat ik vooral m’n knieën gebogen moest houden; dan zou ik niet voorover kunnen vallen. Fantastische tip. Ik durfde direct wat harder te gaan en voor ik het wist was ik fanatiek aan het schaatsen.

Het voordeel van schaatsen is dat ik niet hoef af te wikkelen en dus nauwelijks last van m’n voet heb. Daarbij is het een sport die ergens ver weg wel een beetje iets van hardlopen wegheeft. Je gebruikt je benen, maakt afstanden, kunt makkelijk versnellen, het is buiten, er wordt muziek gedraaid: GE-WEL-DIG! Eindelijk weer eens lekker gaan.

Het werkt behoorlijk verslavend. Twee dagen later stond ik weer op de baan. Dit keer was ik weer een beetje beter en dus schaatste ik zelfs m’n snelle hardloopvriendjes eruit. MUHA! Met een mega smile deed ik rondje na rondje en wilde ik niets liever dan door schaatsen. Zelfs liever dan warme chocolademelk met slagroom drinken. Dan weet je het wel. Ik heb duidelijk een nieuwe liefde ontdekt.

Morgen vertrek ik voor een korte week naar Glasgow. M’n hardloopschoenen gaan zeker mee, want ondanks het schaatsen wil ik wel heel graag weer lopen. Donderdag hoop ik een rondje te kunnen doen. Duimen jullie mee? Hoe dan ook sta ik ergens eind volgende week weer op het ijs en lig ik binnenkort vast ook weer in het zwembad. Zo’n blessure brengt toch eigenlijk ook wel z’n positieve dingen mee.

Advertenties

4 thoughts on “True love

  1. Pingback: Niet meer janken | Words To Run By

  2. Pingback: 2014 in kilometers | Words To Run By

  3. Pingback: Challenge yourself | Words To Run By

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s