Parijs

Vorige week was ik in Parijs. Ik zou er mijn derde marathon lopen, maar door m’n blessure wist ik van te voren dat de 42.195 er niet inzat dat weekend. Natuurlijk ging ik toch mee, want: Parijs. Of zoals Audrey Hepburn het ooit zei: Paris is always a good idea. Vrijdagnacht stond ik nog tot vijf uur fuel points te pakken in de Bitterzoet, twee uur later stond hardloopmaatje Jori naast m’n bed om mij daaruit te sleuren. Ik kreeg een kwartier de tijd om spullen in m’n koffer te gooien en werd daarna een auto ingeduwd. Een paar uur vol Franse chansons en the Prodigy later stond ik opeens naast de Eiffeltoren. We huurden fietsen en gingen naar de Marathon Expo om Jori’s startnummer op te halen. Daar ging het fout. Uiteraard.

Ik had er nog geen drie stappen gezet of ik wilde ook lopen. We besloten daarom mijn startnummer ook maar op te halen en toen we een uur later weer naar buiten liepen hadden we het fantastische plan dat ik drie kilometer mee zou rennen vanaf de start en drie kilometer voor de finish weer in zou stappen om Jori die laatste meters door te trekken. Briljant. Natuurlijk is Parijs heel tof enzo, maar twee dagen bezig zijn met een marathon die je niet mag lopen terwijl je wel heel-heel graag wilt, heeft ook iets pijnlijks. Het idee dat ik in ieder geval een klein stukje mocht meemaken zorgde ervoor dat het weekend gelijk tien keer zo leuk werd (wat zeg ik: duizend keer!).

’s Avonds aten we ons kapot aan pasta en gingen we vroeg naar bed (mede door mijn dansmoves van de nacht ervoor), om de volgende ochtend vroeg de fiets te pakken naar de start. Een vreemde gewaarwording; in zo’n startvak staan omringd door zenuwachtige lopers, terwijl je zelf alleen maar heel vrolijk bent en geen greintje spanning voelt. Eenmaal gestart kon ik de grijns op m’n gezicht er met geen mogelijkheid afkrijgen, wat zorgde voor veel enthousiaste cheers van de zijlijn. Met tegenzin liep ik richting de 3k, waar de rest van onze cheering crew zou staan en waar ik dus moest uitstappen. Ik wilde helemaal niet! Godzijdank waren onze vrienden zo dom (excusez le mot) om zich een uur in de tijd te vergissen en waren ze er dus nog helemaal niet. Ik liep nog drie kilometer verder door en ging er toen toch maar uit (met pijn in mijn hart en vol schaamte. Het was een van mijn gênantste hardloopmomenten ooit).

Ik had vrijwel geen last van mijn blessure en dus besloot ik om na een uur aanmoedigen in het Frans weer een stukje met Jori mee te lopen, zodat ik hem gelijk kon voorzien van genoeg water en opengescheurde gelletjes. We gingen door een donkere tunnel met Star Wars-muziek en lasershows. Vrij heftig allemaal. Was ik echt de marathon aan het lopen, dan had ik dit vast slecht getrokken. Nu kon ik er juist alleen maar van genieten en de heuvel omhoog na de tunnel liep ik dan ook soepeler dan soepel – tot grote verbazing van omstanders en medelopers. Hoe kun je met wapperende haren, perfecte lipstick en zo vrolijk op en neer hupsend een heuvel op rennen als je er al 27 warme kilometers op hebt zitten? Nouja, door vals te spelen dus. Sorry mensen!

Ik stapte weer uit (wederom een gênant moment) en ik liep rustig met #teamaanmoediging Belle en Luc richting finish waar ik de laatste drie nog mee zou lopen. Jori had het ondertussen vrij zwaar en dus had ik hem al lopend wel drie keer beloofd dat ik echt-echt-echt op het 39 kilometerpunt klaar zou staan om ‘m de laatste paar meters mee te sleuren. Nou ben ik niet heel goed met getallen en rekenen en tijden en kilometers en dus merkte vriendin Belle na een tijdje op dat als ik daar op tijd wilde zijn, ik misschien maar moest gaan rennen. Opeens moest ik in volle vaart – tegen de marathonstroom in – vier kilometer naar de 39k lopen . Niet te doen. Bang dat ik Jori alsnog zou missen bleef ik panisch naar de stroom lopers kijken en voelde ik mij de slechtste pacer ooit. Beloven dat je iemand op komt halen op een punt waar hij het heel zwaar heeft en er dan niet zijn… ai.

Godzijdank spotte ik hem net voorbij de 39. Ik haalde opgelucht adem en hoopte dat ik mijn snelheid nu kon bijstellen, maar nee hoor. Na 39 kilometer afzien leek het Jori het juiste moment om eens wat te versnellen en met versnellen bedoel ik dan mij eruit rennen. We vlogen door de rest van de deelnemers heen terwijl een haag van toeschouwers ons toeschreeuwden. Wat een mooi moment. Eenmaal de finish over kreeg ik een medaille (wat heel raar voelde en die ik dus maar weer zo snel mogelijk af deed) en een finishershirt (dat ik gelijk aan een vriend doneerde, want totaal niet verdiend). Het was valsspelen tot de max, maar wat een toffe ervaring was dit.

Die avond leek ik meer stuk te zijn dan Jori en trok ik ons feestmaal van burrito’s en cocktails maar net, om daarna direct knock-out te gaan in bed. Weer terug in Nederland heeft mijn medaille een tijdje rond gezworven door het huis, omdat ik niet zo goed wist wat ik ermee aan moest. Uiteindelijk heeft ‘ie toch een plekje gekregen tussen mijn andere medailles. Niet aan de muur waar mijn andere twee marathonplakken hangen, maar tussen de andere loopjes. Het was geen volle run, maar wel een van mijn mooiste loopervaringen waar ik graag nog eens aan terugdenk. Dan nu op naar een nieuwe marathon. Eentje waarvan ik de medaille zonder schaamte kan ontvangen (om ‘m vervolgens nog zeker een week om te houden).

Advertenties

3 thoughts on “Parijs

  1. Een beetje gek, maar wel heel tof! Zo krijg je de marathon opeens van een (leukere?) andere kant mee! Het lijkt me inderdaad heel vreemd om dan zo’n medaille te ontvangen, maar het is wel een tof aandenken aan een leuke ervaring. Zo te zien heb je optimaal van Parijs genoten 😀

  2. Nou… leuker? Ik had natuurlijk véél liever geen blessure gehad en gewoon de hele gelopen! Dat was ook een stuk minder gênant geweest. Maar oké, dit was wel een hele fijne manier om toch nog een beetje mee te genieten en het heeft echt mijn weekend gemaakt 🙂

  3. Pingback: 2014 in kilometers – 2 | Words To Run By

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s