Aquajoggen

Toen ik ‘m schreef had ik geen idee hoe actueel deze column nog zou worden in augustus, dus lieve weergoden: bedankt voor het luisteren naar mijn regenverzoek! Klaar met rennen in de regen? De nieuwe Runner’s World ligt in de winkel met gouden letters en een fabulous foto van ons Nadine Visser op de cover. Eigenlijk alles wat je wil dus. Enjoy!

Aquajoggen

Je hebt twee categorieën lopers: de regenliefhebbers en de zeikerds die ondanks de meest stoere loopprestaties eindeloos buienradar refreshen wanneer er ook maar een klein wolkje aan de lucht verschijnt. Ikzelf behoor tot de liefhebbers en vind het bijna jammer dat het helemaal niet zoveel regent in Nederland als iedereen altijd maar doet beweren. Zo vaak komt het immers niet voor dat ik mij Rocky waan en al vechtend tegen de elementen mijn kilometers mag maken.

Tot het laatst een week lang elke dag keihard plensde. Geen buitjes, maar een niet ophoudende stortvloed waar zelfs ik enige moeite mee had. Dit waren atmosferische verschijnselen van het niveau soppende schoenen en blaren op je voeten door schuivende sokken. Regen waarvan je weet dat je maar beter een bak droge rijst klaar kan hebben staan, omdat je telefoon het niet gaat overleven. Zij die dan met opgeheven hoofd naar buiten stappen voor een avondloopje bezitten ware moed. Uiteraard ging ik ervoor.

De elektronische apparaten bleven thuis en er lag droge kleding op mij en mijn hardloopmaatjes te wachten, dus we konden helemaal los. Toch begint zoiets voorzichtig. Je ontwijkt wat plassen, pakt afdakjes mee en blijft uit de buurt van opspattend water van roekeloze auto’s. Totdat je een jogger ziet met paraplu (whut?!) en je de ridiculiteit van het niet nat willen worden inziet. Een van je geliefde maatjes springt expres naast je in een plas en jijzelf geeft een paar meter verderop een volle lading terug. Het werd het epische basisschoolwatergevecht all over again.

Al een lange tijd had ik niet zo hard gelachen tijdens het lopen. Eenmaal doorweekt maakte het allemaal niet meer uit. Geen plas werd overgeslagen en nadat ik in de Vondelparkvijver gegooid was (ja, lees die zin nog maar een keer), pakten we op de terugweg ook maar de enorme bak water op het Museumplein mee. Aquajoggen in het wild en eindelijk eens zonder bejaarden. Heerlijk.

Nu begreep ik van een Nederlands dagblad dat door drastische klimaatveranderingen er vaker dit soort moessons over Nederland kunnen trekken de komende jaren. Haters gonna hate, maar het lijkt mij toch een goed idee om er nu maar vast aan te wennen, lieve lopers van suiker. Dus weg met die buienradar, man up en neem het volgende wijze advies ter harte. Mocht er binnenkort weer eens een tropische regenbui vallen: laat je paraplu vooral thuis en gooi eens iemand in een vijver. Het zal je goed doen.

Vic en ik nadat hij mij in de Vondelparkvijver gooide

Advertenties

One thought on “Aquajoggen

  1. hahaha leuke blog! Ikzelf hou ook wel van een regenbuitje, maar naar buiten gaan om hard te lopen terwijl het regent is nog een drempel.. liever als ik er al een minuutje of 10 op heb zitten 🙂 dan is het heerlijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s