RW Column Hardloopvriendjes

Zaterdagochtend. Veel te vroeg. Gisternacht ben ik samen met mijn hardloopmaatje stuk gegaan op een feestje met veel gin tonic. Flink wat vrouwendrama en veel te weinig slaap later fiets ik mee tijdens zijn trainingsloop door het stille Amsterdam Noord. Het is stikheet, hij heeft net nog bijna staan overgeven en ik wil eigenlijk niets liever dan in de schaduw liggen, maar hij moet per se lopen. Er druk op los kletsend over de voorgaande nacht sluit hij af met een intervalsessie die ik met mijn kater maar moeilijk kan bijhouden: onze vriendschap in een notendop.

Ik ken hem van mijn running crew, maar had nooit gedacht dat we ooit zulke goede buddies zouden worden. Lopen verbindt, dat blijkt wel weer. Terwijl hij zijn massage skills op mijn pijnlijke scheenbenen toepast praat hij mij bij over de laatste ontwikkelingen in de eredivisie of keurt hij de mannen in mijn omgeving (“hij is een lul EN heeft een rattenkop!”). De nacht voor zijn marathon in Berlijn deelden we een bank, omdat ik door mijn bed zakte en hij werd niet eens zenuwachtig van mijn tranen toen ik na een halfjaar kwakkelen en eindelijk weer wat fijne loopjes opnieuw last kreeg van shin splints.

Met een ongekend energielevel stort hij zich altijd overal in. Enorme blaren, afvallende teennagels of maar drie uur slaap? Hij loopt en nog hard ook. Complimenten over z’n sub drie wijst hij standaard af en in no time weet hij ongemerkt het gesprek op een ander onderwerp te brengen. Bijvoorbeeld dat hij vanaf nu toch eens echt voor de sport gaat leven. Minder alcohol, meer slaap, harder trainen: dat werk. Overigens om diezelfde nacht nog met een biertje op de bar te staan dansen. Heerlijk.

Tegen de tijd dat deze column wordt gepubliceerd heeft hij het vliegtuig naar een ver oord gepakt. Een jaar lang gaat hij de wereld rond om moois mee te maken en vast ook her en der een wedstrijd mee te pakken. Zo liep hij al eens als enige ‘Gringo’ een race in Peru, waar hij met zijn opvallende verschijning een sponsoring van een nationaal biermerk binnenhaalde en in zijn beste Spaans geinterviewd werd door de Peruaanse Mart Smeets. Typisch iets voor hem. Ik kijk uit naar zijn nieuwe avonturen en gun hem echt het allerbeste, maar vind het eigenlijk maar niets. Ik ga zijn ellendige optimisme, lelijke voeten en Amsterdamse accent gewoon veel te veel missen. Dag buddy!

Advertenties

One thought on “RW Column Hardloopvriendjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s