Verder

Een van mijn favoriete boeken van vorig jaar was ‘The happiness project‘. Auteur Gretchen Rubin nam zich voor om een jaar heel bewust bezig te zijn met gelukkiger worden. Elke maand koos ze een voornemen om aan te werken en dat leidde uiteindelijk tot deze bestseller. Momenteel ben ik bezig met het vervolgdeel ‘Happier at home‘ en daar kwam ik een leuke traditie in tegen.

De zus van Gretchen besloot ooit om elk nieuw jaar een thema te geven. Iets waar ze aan kon werken. Zo koos ze ooit voor ‘Free Time‘ en in het jaar dat ze haar rijbewijs wilde halen voor ‘Hot weels‘. Gretchen poste er een blog over en haar lezers kwamen met eigen thema’s als ‘Possibility‘, ‘Generous‘ en ‘Dive‘. Ik vond het een mooi idee en dacht aan een eigen thema. Echt veel heb ik namelijk niet met de standaard goede voornemens als meer sporten en minder snoepen, maar stilstaan bij wat je wil bereiken in het komende jaar kan wel helpen doelen te bepalen en ze uiteindelijk echt te behalen.

Vorig jaar koos ik als goed voornemen het behalen van zoveel mogelijk medailles. Het bracht me bij wedstrijden waar ik normaal misschien niet aan mee zou doen (te ver! te duur!) en hielp mij gemotiveerd te blijven. Wie zich inschrijft, moet lopen en wie uiteindelijk moet lopen moet eerst toch ook echt gaan trainen.

Ik vond het een leuke aanpak en dit jaar wilde ik weer een soortgelijk voornemen. Ik koos ervoor om à la Gretchen een thema voor 2013 te bedenken. Het werd ‘Verder’. In dit jaar ben ik tenslotte van plan om in Rotterdam verder te lopen dan ooit. Daarbij ben ik vorig jaar afgestudeerd en dus is het belangrijk om nu verder te gaan met de volgende fase van mijn leven. Weg uit m’n studentenhuis, nieuw werk vinden: verder.

Ik ben benieuwd of jullie ook fijne plannen voor het komende jaar hebben. Maak er iets moois van!

De buit van 2012. Dit jaar ga ik 'verder'

2012 in kilometers

Het was een bijzonder loopjaar. Geveld door shin splints begon ik 2012 bijna vanaf nul, terwijl ik nu – een jaar verder- bezig ben met trainen voor een marathon. Het kan hard gaan.

Hoe dat allemaal zo kwam? In januari plakte Maaike een schema op mijn deur voor de Marikenloop en ik probeerde langzaamaan de drie trainingen per week weer op te pakken. Het ging goed, het ging steeds beter en voor ik het wist liep ik weer een wedstrijdje. Vanaf dat moment ging het heel lekker en liep ik er nog één. En nog één, en nog één. 2012 was een top loopjaar!

Terugdenkend aan de mooiste loopmomenten komen er ontzettend veel goede herinneringen boven. Meer nog dan ik verwacht had. Wat brengt het hardlopen mij toch vaak in bijzondere situaties, op bijzondere plekken, met bijzondere mensen.

Tegen alle verwachtingen in mocht ik dit jaar bijvoorbeeld meedoen aan de Rock and Run met startnummer 1. Ik liep er zes kilometer in Wonder Woman-outfit en won daar zelfs een gitaar mee! Vanwege de outfit – niet vanwege de loopkunsten – maar toch: ik had nooit gedacht iets te winnen met een run.

In de zomer zorgde Nike dat hardlopen een spel werd in plaats van een verplichting. Er werden twintig checkpoints over Amsterdam verspreid en lopers kregen de opdracht er zoveel mogelijk te vinden en te fotograferen. Ik hield er een eigen checkpoint aan over met een enorme foto van mezelf erop. Nice!

Verder leerde ik nieuwe mensen kennen en mocht ik op pad met een aantal inspirerende lopers waar ik veel van kon leren. Marko Koers was zo iemand en Ellen van Langen. Maar ook niet-Olympiërs, zoals m’n oud-collega Susan die net begonnen is met lopen en hard werkt om steeds beter te worden of nieuwe (loop)vriendin Rachel die dit jaar gewoon even een marathon liep in 4:07. Haar eerste en nog in een – voor haar – vreemde stad ook. Zo knap!

Dan nog mijn tijden op de Dam tot Dam en halve marathon waar ik zo trots op ben, om zeven uur ’s ochtends een run doen langs de haven van Hamburg, met de Running Junkies hard gaan en achteraf hutspot eten, de verse sneeuw trotseren op hardloopschoenen, mee met de crew van We Run LND, het Vondelpark onveilig maken met GirlsLove2Run, Amsterdam de stuipen op het lijf jagen met groene pruik op tijdens de Halloween run, alle elementen rennen tijdens een speciale We Run AMS-editie, de zon zien opkomen op IJburg of gewoon lekker lopen met Maaike.

En natuurlijk de kers op de taart: mijn deelname aan het Runner’s World dreamteam. Een nu al onvergetelijke ervaring en een mooie brug naar 2013. Het lijkt bijna niet mogelijk, maar hopelijk wordt dat een nog mooier loopjaar. Let’s rock it!